بررسی عملکرد کلی پردازنده‌ی گرافیکی یا کارت گرافیک

پرازنده‌ی اصلی، فضای ذخیره‌سازی و حالا پردازنده‌ی گرافیکی، سه بخش مهم یک کامپیوتر که تأثیر بسزایی روی عملکرد کلی آن می‌گذارند. همان‌طور که قبلاً ذکر کردیم در مورد یک پردازنده‌ی اورکلاک شده و به خصوص پردازنده‌های رده اولی با 6 یا 8 هسته، عملکرد دسکتاپ به مراتب سریع‌تر از لپ‌تاپ خواهد بود.

در مورد کارت گرافیک هم اوضاع به همین منوال است. یکی از مشکلات مهم توان مصرفی است. کارت گرافیک‌های رده اول در حالت پرکار تا 300 وات انرژی نیاز دارند که سه برابر بیشتر از قوی‌ترین کارت گرافیک‌های ویژه‌ی لپ‌تاپ است. البته اندازه‌ی این کارت گرافیک‌ها نیز بسیار بزرگ است و محدودیت‌هایی ایجاد می‌کند.

اما به یک تفاوت اصلی بپردازیم: عملکرد پردازنده‌ی اصلی را نمی‌توان بیش از محدودیت‌های مالتی‌تردینگ و کاربری بالا برد. به عنوان مثال اگر تعداد هسته‌ها بسیار زیاد باشد، در بسیاری از نرم‌افزارها هیچ تغییری مشاهده نمی‌کنیم چرا که برای ایجاد تعداد زیادی ترد و استفاده از تمام هسته‌ها طراحی نشده‌اند. در مورد کاربر هم به این مثال توجه کنید که نرم‌افزار Word قادر به تایپ با سرعتی بیشتر از انگشتان شما نیست حتی اگر پردازنده‌ی دسکتاپ شما بسیار قدرتمند باشد. اگر از تایپ صوتی هم استفاده کنید، سرعت گفتار شما از حد مشخصی فراتر نخواهد رفت.

اما در مورد کارت گرافیک داستان به شکلی دیگر است. پردازنده‌ی گرافیکی تردها را به صورت موازی و عملاً بی‌نهایت ترد را به صورت همزمان اجرا می‌کند. می‌توان رندر و محاسبات مربوط به هر یک از اجزای کوچک صفحه‌نمایش را به یکی از هسته‌های پردازنده‌ی گرافیکی سپرد. در حالیکه در مورد پردازنده‌ی اصلی نمی‌شد بسیاری از پردازش‌ها را بین 4 یا 8 هسته تقسیم کرد، در پردازنده‌ی گرافیکی می‌توان محاسبات را بین هزاران هسته تقسیم کرد و با سرعت بسیار بالایی اجرا نمود.

بنابراین مشخص می‌شود که چرا پردازنده‌های گرافیکی قدرت بالاتری دارند و شاید بیش از 10 برابر یک پردازنده‌ی اصلی انرژی مصرف می‌کنند.

سراغ آزمون‌ها برویم. به این منظور چند بازی سنگین امروزی مثل Bioshock Infinite، Sleeping Dogs، Metro: Last Light، GRID 2، Tomb Raider و Skyrim انتخاب شده است. همه‌ی عناوین را در رزولوشن فول‌اچ‌دی یا 1920 در 1080 پیکسل با آنتی اَلیاسنیک x4 اجرا می‌کنیم. توضیح اینکه Anti Aliasing راهی برای رفع شکستگی خطوط صاف در بازی‌ها به کمک کارت گرافیک است. سایر تنظیمات در هر بازی در بالاترین حالت ممکن قرار دارند، بنابراین این آزمون در مقایسه با آنچه کاربران نیاز دارند، کمی سنگین‌تر است. توجه کنید که تمام دسکتاپهایی که در این آزمون شرکت داده شده‌اند دارای پردازنده‌های 4 و 6 هسته‌ای رده اول یعنی Core i7-4770K، Core i7-3770K و نماینده‌ای از سری اکستریم دارای 6 هسته یعنی Core i7-3960X می‌باشند و همگی نیز اورکلاک شده‌اند!

همان‌طور که گفتیم در سال‌های اخیر نیاز کاربران و به طبع توان پردازشی لپ‌تاپ‌ها به حد بالایی رسیده است که در نتایج بررسی پردازنده‌ی اصلی منعکس شد. اما در مورد کاربردهای گرافیکی و بازی‌ها چطور؟

سریع‌ترین پردازنده‌ی گرافیکی همراه یا به عبارتی مخصوص لپ‌تاپ‌ها GeForce GTX 780M انویدیاست. به حرف M توجه کنید که آن را از مدل دسکتاپی GTX 780 متمایز می‌کند و نشان از Mobile بودن آن دارد. این کارت گرافیک در نهایت رکوردی بین 60 تا 70 درصد GTX 780 را ثبت کرده است. در واقع از نظر عملکرد بین دو کارت گرافیک دسکتاپی GTX 660 و GTX 760 قرار می‌گیرد.

GTX 765M پردازنده‌ی گرافیکی دیگریست که در دسکتاپهای امروزی که اخیراً تست کرده‌ایم، چیزی به کندی آن ندیدیم! حتی GTX 660 هم حدود 2 برابر آن سریع است و مدل بعدی GTX 560 Ti که کمی کهنه‌تر است هم 50 درصد سریع‌تر از آن است.

جالب اینجاست که GTX 750M که در دنیای لپ‌تاپ‌ها بعد از GTX 765M و GTX 760M قرار دارد، عملکردی در حد 60 تا 80 درصد آنها را ارایه می‌کند. در حقیقت با این پردازنده‌های گرافیکی همراه نمی‌توان بازی‌ها را با تنظیمات بالا در رزولوشن فول‌اچ‌دی اجرا کرد، باید جزئیات کمتر شده یا آنتی الیاسینگ به کلی غیرفعال شود.

علاوه بر این هیچ وقت با یک لپ‌تاپ نمی‌توان به سرعتی که کارت گرافیک‌ تایتان در دسکتاپ دارد، نزدیک شد. تایتان نسبت به GTX 780M حدود 2 برابر سریع‌تر است. شاید اگر دو پردازنده‌ی گرافیکی GTX 780M را موازی کنید هم رسیدن به رکورد فوق‌العاده بالای تایتان در حالت کاملاً پایدار ممکن نباشد.

تاریخ ارسال: 1396/12/12
تاریخ بروزرسانی: 1396/12/12
تعداد بازدید: 329
ارسال نظر